Το ακμπουναριώτικο έθιμο
της Καμήλας,
το φιλοδώρημα,
το ξόρκι και ο φαλλός
Του Αλεξάνδρου Καραδέδου
από την διδακτορική διατριβή του Γιάννη Πραντσίδη
Η καμήλα είναι ξαπλωμένη στο χώμα και κάνει την ψόφια, ο ντιβιτζής (καμηλιέρης) προσπαθεί να την σηκώσει και λέει:
ζιγκέρ{ι} μιγκέρ{ι} πιντζιαφούσ{ι} μιντζιαφούσ{ι}
σαλσάκ μαλσάκ βαλσάκ όϊ σιάρα μάρα άρβα γκιούρλα άτσ{ι} κιοπέκ.
η καμήλα δεν ταράζιτι, θα ξίιρι του πέταλουτς μη του νύχι μαζί,
αν έχς κάνα πέταλου που να γράφει 20, 50 παράδις
να ΄ν καλιγώσουμι θα σκουθεί.
Ο ντιβιτζής ἐπαιρνε το φιλοδώρημα, η καμήλα σηκωνόταν και ο ντιβιτζής τέλειωνε με ένα ξόρκι που κατέληγε με τη φράση:
Σικινίντα μπιρικέτ{ι} σικινίντα κουβέτ{ι}
(καλή δύναμη και σοδειά στον φαλλό μας).
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΘΙΜΑ βλ. Γ. Λεκάκη “Τάματα και αναθήματα”.
ΛΕΞΕΙΣ-ΚΛΕΙΔΙΑ: Καραδεδος, Πραντσιδης, καμηλα, ντιβιτζης, καμηλιερης, πεταλο, νυχι, παρας, καλιγωμα, φιλοδωρημα, ξορκι, σοδεια, φαλλος, καλαντα,μπερεκετι, μπερεκετ